Inmiddels is het alweer een jaar geleden dat wij, De Poelepetaten, mee mochten doen aan het Regio Songfestival! En keals en wichter, ik kan julie vertellen, dat was toch een geweldig avontuur!
Je zal niet zo heel snel de termen dialectrock en liedjeswedstrijd aan elkaar koppelen. Niet dat onze geweldige muzieksmaak niet goed genoeg is om ergens mee te kunnen winnen. Maar over het algemeen denk je dan toch meer aan lieve, kleine, schattige en dansbare singer/songwriter liedjes. En toch(!) werden wij benaderd door RTV-Oost of dit niet iets voor ons was. Na een korte overweging kwam het besluit: Ja!
TUULK.Maar wij waren natuurlijk niet de enige die wel een liedje wouden presenteren. Samen met vier andere artiesten trokken we ten strijde voor dat felbegeerde plekje op het podium bij de finale in Arnhem. Geheel uit onze comfortzone en ver weg van bier, feesttenten, moshpits en schone deernes gingen we flyeren, delen en bedelen om stemmen te ontvangen bij familie, vrienden, collega’s, dorpsgenoten en fans van heine en verre. En man wat was dat spannend. Op 12 september kwam toen het verlossende antwoord. Ons Max werd verrast op zijn werk met het goede nieuws. Aldus Max: “Donders veel zin in!”.
En toen mochten we naar Arnhem om te laten zien waar Overijssel voor staat! Dat begon allemaal met een kick off. Daar hebben we Jochem van Gelder ontmoet (WOW!) en de acts van de andere provincies. Al gauw werden de contacten uitgedeeld en kreeg René de kans om Fries te praten. Ook werd er nog een hele gave foto gemaakt met een ontzettend mooie steen.
Na de kick off werden we gelijk weer aan de marketing gezet door RTV-Oost en gingen we onder andere weer flyeren, bedelen etc. Maar ook gingen we naar een winkelcentrum in het mooie Almelo waar we zanger Petro weer zagen (throwback Poelepeparty I) en mooie liedjes zongen samen met de bezoekers van het winkelcentrum. Wat een glorie! En wat zongen de mensen leuk mee! Een aantal beloofden zelfs te gaan kijken naar de finale! Het leek één en al zonneschijn totdat een medewerkster van de plaatselijke supermarkt roet in het eten gooide en ons (on)vriendelijk verzocht het centrum te verlaten. Tja. Het stoplicht staat op rood, het stoplicht staat op groen, in Almelo is altijd wat te doen.
Hoe dit avontuur verder gaat lees je in deel twee! Arnhem here we come.
Type your paragraph here
